Ads Top

Καρμίλα -Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού

Λοιπόν τι μπορώ να πω για το αριστούργημα του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού, που ύστερα από 25 χρόνια ενέπνευσε Μπραμ Στόκερ  στην συγγραφή του ομώνυμου μυθιστορήματος "Δράκουλας" Νομίζω ότι από μόνο του αποτελεί ένα τεράστιο λόγο να το διαβάσει κανείς .

Θα  ταξιδέψουμε  στο 1871 και θα περιπλανηθούμε σε φεγγαρόλουστους λόφους και  ομιχλώδη δάση. Κι όσο η ασημένια σελήνη καθρεφτίζεται  στα  σκοτεινά νερά της τάφρου του κάστρου Slos, μια ανατριχιαστική ιστορία εξελίσσεται πίσω από τις θύρες του  .  


Πριν αναφερθώ σε οτιδήποτε θα πρέπει να αναλογιστούμε τα ήθη ,τα έθιμα, την ιδεολογία της  και την γραφή της βικτοριανής εποχής τόσο για την αφήγηση όσο και την περιγραφή της ιστορίας.

Πρόκειται για μια  καλογραμμένη νουβέλα  κλασικής  βαμπιρικής  λογοτεχνίας σχετικά μικρού μεγέθους (160 σελίδων ), ευκολοδιάβαστη σε σχέση  με τους θεόρατους τόμους του 19 αιώνα. Παρότι βασίζεται  στον ψυχολογικό τρόμο  , δεν υπάρχουν ιδιαίτερα τρομακτικές σκηνές. Παρόλα αυτά ο  συγγραφέας σε καθηλώνει  με τις υποβλητικές περιγραφές του. Κάθε σκηνή ζωντανεύει  μπρος τα μάτια των αναγνωστών από το "κοχλάζον  αιμάτινο "μελάνι της πένας του Λε Φανού  , με την φαντασία οδηγό σε  ένα ζοφερό  ταξίδι   απαράμιλλης  ομορφιάς . Κάτι που σίγουρα  οι λάτρεις  της γοτθικής κουλτούρας λατρεύουν.

  • Πέτρινοι πύργοι κι αρχοντικά .
  • Δαιδαλώδεις διαδρομές σ το αφέγγιστο δάσος .
  • Ευγενείς  και πολυτέλεια .
  • Χοροί μεταμφιεσμένων  .
  • Θρύλοι για κατεστραμμένα χωριά . 
  • Παλιά νεκροταφεία κι τα στοιχειωμένα παρεκκλήσια .


Έχει στοιχεία παραμυθιού και μάλιστα από  την Ιρλανδική παράδοση.  Η "Carmilla "μοιάζει με  Banshee. Το Banshee είναι ένα ιρλανδικό πνεύμα που στοιχειώνει την οικογένεια και προλέγει ή ανακοινώνει το θάνατο των μελών της  . Όπως και το Banshee , προσκολλιέται στην οικογένεια της  Λόρας και είναι μακρινή πρόγονος της. Είναι πανέμορφη, φοράει λευκά ρούχα και έχει νυχτερινές συνήθειες πέρα από την  αλλόκοτη συμπεριφορά . 

Η ιστορία είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο από  τα μάτια της Λόρας  και ξεκινά οκτώ χρόνια μετά από ένα τρομακτικό γεγονός  στον απομονωμένο οικογενειακό  πύργο του πατέρα της στην Στυρία .  Ύστερα από ένα ατύχημα με την άμαξα , η οικογένεια δέχεται να φιλοξενήσει την Καρμίλα ,μια μυστηριώδη ξένη  η  οποία εξαπατά τους ευγενείς με διάφορα τεχνάσματα για να επιτεύξει τον σκοπό της.Την ακόρεστη δίψα για αίμα  . Με την πάροδο των ημερών τα μέλη του προσωπικού θα προβληματιστούν για την συμπεριφορά της ενώ τα δυο κορίτσια θα αναπτύξουν μια ιδιαίτερη σχέση που θα αποβεί μοιραία για την Λόρα . Ταυτόχρονα οι κάτοικοι της κοντινής αγροικίας αρρωσταίνουν. Αρρώστια ή δαίμονες της νύχτας ; Όσο τα μυστικά αποκαλύπτονται  στο φως τόσο ο τρόμος  κυριεύει .

Θα το έκρινα τολμηρό  για εκείνη την εποχή ! Εκτός ότι κάνει αναφορά στα σκοτεινά πλάσμα τα της νύχτας , όπου σαν αρπακτικά σκορπούν τον τρόμο  και τον θάνατο   με την μορφή προκαταλήψεων ή "άγνωστης "αρρώστιας ..Διοχετεύει επίσης το  σύμπλεγμα ερωτισμού- αγάπης. Μπορεί με την βιομηχανική επανάσταση  να  άρχισε η σεξουαλική απελευθέρωση  αλλά δεν περίμενα πως ένα βιβλίο του 1872 θα αναφερόταν σε μια θηλυκή βρικόλακα που αποπλανεί το θηλυκό θύμα της  με την ευγενή μα αλλόκοτη  συμπεριφορά τ και ακαταλαβίστικα γοητευτικά  λόγια   συμπάθειας που παραπέμπουν σε εραστή  κι όχι σε εγκάρδια φίλη . Διαβάζοντας το κάποιος  με το σημερινές γνώσεις θα μπορούσε να πει πως πρόκειται  για μια αστεία κι ρηχή(σε σχέση με τις ιστορίες τρόμου του είδους)  ιστορία σχετικά με λεσβιακά βαμπίρ .Παρόλα αυτά βλέπουμε ότι σαν κλισέ  παρουσιάζεται σε πολλές ταινίες αλλά κι βιβλία  . Ίσως γιατί τα ήθη εκείνης της  εποχής  , απαγόρευαν πολλές συναναστροφές με άτομα του αντίθετου φίλου . 

Ο Λεφανού υποστηρίζει πως  ο βρικόλακας έχει την προδιάθεση  να γοητεύεται από ορισμένα άτομα μια συναρπαστική σφοδρότητα που μοιάζει  με το πάθος της αγάπης..Διαθέτει ανεξάντλητη υπομονή και χρησιμοποιεί διαφορές στρατηγικές προσέγγισης. Σε καμιά περίπτωση δεν παραιτείται μέχρι να αφαιρέσει κάθε ικμάδα ζωής από το ζηλευτό θύμα του. θα παρατείνει την αιμοδιψή απόλαυση του  με την λεπτότητα ενός καλοφαγά  και θα την αυξήσει με την μέθοδο βαθμιαίας προσέγγισης  μιας επιτήδειας ερωτοτροπίας .

Επίσης να πω πως ο συγγραφέας  παρουσιάζει την "εχθρότητα" μεταξύ βρικολάκων και  Χριστιανικής πίστης καθώς τις αιτίες  δημιουργίας του απόλυτου Κακού  αλλά και  τον βασικό τρόπο εξόντωσης  . Τουλάχιστον μια τριακονταετία  αργότερα "δουλεύτηκαν " κι εξελίχτηκαν " από τους επόμενους συγγραφείς .Μέχρι εκείνη την στιγμή το   θύμα μπορούσε να εμποτιστεί  με ακόρεστη δίψα , εξουσιαστική μανία,  καταστροφικές τάσεις όμως με την πάροδο των χρόνων παρατά το φέρετρο του και  αποκτά την δική του βούληση αλλά και προσωπική υπογραφή..

Από το 1872 μέχρι σήμερα η Καρμίλα έχει κόψει εκατομμύρια αντίτυπα  και μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες του Κόσμου. Αποτελεί προάγγελο όχι μόνο  της βαμπιρο-μανίας  και φρενίτιδας φανταστικών σεναρίων του παγκόσμιου Goth  κινηματογράφου αλλά και των μετέπειτα πωλήσεων. Κόμικς ,μινιατούρες , αξεσουάρ, κολεξιόν ρούχων κλπ . Αν είσαι φαν της βαμπιρικής λογοτεχνίας τι κάθεσαι ακόμη..

Καρμίλα 
(Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού)    
Η Καρμίλα γράφτηκε το 1871 και κυκλοφόρησε το 1872, δηλαδή έναν χρόνο πριν από τον θάνατο του συγγραφέα. Είναι ένα από τα πρώτα βιβλία του 19ου αιώνα με βρικόλακες και επηρέασε σημαντικά πολλούς άλλους συγγραφείς που ασχολήθηκαν με αυτό το είδος της λογοτεχνίας. Πρόκειται για μια ιστορία «υπόγειου» τρόμου και ασυναίσθητης έντασης, χωρίς τις τρομακτικές σκηνές που υπάρχουν στον Δράκουλα του Μπραμ Στόουκερ, ο οποίος εμπνεύστηκε το κλασικό πλέον έργο του από τον Λεφανού. Ωστόσο ο Ιρλανδός συγγραφέας καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με τις υποβλητικές σκηνές που περιγράφει, χωρίς να καταφεύγει σε εικόνες απέραντου τρόμου, μέχρι τη στιγμή της τελικής κάθαρσης.
Σελίδες: 160    Διαστάσεις: 14 Χ 21 cm    ISBN 978-960-9444-45-3


Κριτική  Βιβλίου: Βασιλική Μπούζα

No comments:

Powered by Blogger.