Ads Top

Είναι κάτι ώρες ..

Που από το παράθυρο μου κοιτώ και βλέπω πως ο ουρανός σκοτεινιάζει καθώς όλο και περισσότερα μαύρα σύννεφα τον κυκλώνουν σαν μια θυμωμένη οργή που είναι έτοιμη να ξεσπάσει μέσα απο τα σκοτεινά μάτια μιας καταιγίδας ..

Κι η θάλασσα που κάποτε ήταν τόσο γαλανή και ήρεμη , κύματα απο πόνο  κουβαλάει . Να χτυπούν μανιασμένα πάνω στους κυματοθραύστες του λιμανιού όσο τα πλοία χορεύουν στο ρυθμό της μουσικήτου θυμού  της..

Καθώς ο αέρας παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα του .Πότε γλυκός σου ψιθυρίζει απαλά χαϊδεύοντας σου το πρόσωπο κι ανακατεύοντας τα μαλλιά σου και πότε μουγκρίζει θυμωμένα και βρυχάται σαν πεινασμένο λιοντάρι έτοιμο να σε καταβροχθίσει ..

Ψιχάλες κι ύστερα βροχή , το άγγιγμα του θεού που ξεπλένει και γιατρεύει κάθε πληγή ..

Κι αστραπές σαν χρυσές κλωστές κεντημένες σχίζουν τον μουντό ουρανό ,που σαν πέπλο μας έχει αγκαλιάσει , κρύβοντας τις ζεστές ακτίνες του ήλιου ..

Οι κεραυνοί γίνονται εκκωφαντικοί ,τόσο που μπορούν να σε τρελάνουν οδηγώντας σε στην παράνοια , βυθίζοντας σε σκέψεις σκοτεινές που ούτε καν θα τολμούσες να ξεστομίσεις. Φόβοι κ αναμνήσεις σε κυνηγούν σαν ερινύες παλεύοντας με την λογική σου και συγκρούοντας με την συνείδηση σου …

Κι όταν κοπάσει η καταιγίδα , και ο ουρανός καθαρίσει από τις στεναχώριες ,τα μαύρα σύννεφα που τον σκιάζουν θα επιστρέψει το γαλανό του χρώμα .Κι ο λαμπρός ήλιος θα είναι εκεί πάντα να του χαμογελά δείχνοντας του πως ξεκινά μια νέα μέρα. Ενώ τα χιλιάδες αστέρια του κρατούν συντροφιά υπό την πνοή της θάλασσας που ψιθυρίζει το πιο γλυκό νανούρισμα που έχει ακούσει ποτέ του με το χάδι του αέρα

vickygb

2 comments:

Athan Asios said...

Από μια εικόνα του Keshin και ένα υπέροχο κομμάτι μουσικής, πέρασα σε αυτό το άρθρο.. Ζωντανές μεταφορές με πού πάθος. Αναρωτιέμαι αν με τις ίδιες εικόνες βλέπεις και τον έρωτα.. Πολύ όμορφο πάντως, μπράβο

elselenia said...

Σε ευχαριστώ για τα καλα σου λόγια
Συνίθως γράφω στα αγγλικα , είπα να κάνω μια εξάιρεση , αλλα θα βρείς κι άλα αρθρα τετοιου τύπου αμα ψάξεις ..
Εδω περιέγραψα γλαφυρά μια καταιγίδα ενα σιωπηλο ανοιξιάτικο απογευμα.. :)

To Πως βλέπει κανείς τον έρωτα είναι υποκειμενικό , σημασία έχει αν τις ίδιες εικόνες που βλέπω εγώ ή οποιοσδήποτε στα μάτια του έρωτα τις βλέπει κι το "έτερον ήμισυ" , γιατι σημασία δεν έχει μόνο να με κοιτά στα μάτια σαν αχανής ερωτευμένος aλλα αν κοιτάζουμε και οι δυο προς την ίδια κατεύθυνση :)

http://vickysroom.blogspot.com/2012/03/blog-post_18.html

Βίκυ

Powered by Blogger.